Мустақилликнинг ҳар бир йили қадрли, ҳар бир куни истиқлолни мустаҳкамлаш йўлида олға ташланган бир қадам бўлди. Тетапоя бўлаётган мурғак, навниҳол давлатнинг қад кўтариш давридаги қийинчиликлари ҳар бир шаклланаётган давлатга хос. Давлатимиз ва халқимиз миллий тикланиш даврини мардонавор босиб ўтди.

Бугун эришилган натижаларни кечаги меҳнатдан айро ҳолда тасаввур этиб бўлмайди. Дастлабки даврда мустақил давлатимизнинг ҳуқуқий асослари яратилди, бошқа бир даврда уларни амалиётга татбиқ этишга эътибор қаратилди. Кейин эса ҳаётнинг ўзи янги вазифаларни олдимизга қўйди. Давлат ва жамият ривожлангани сари кечаги эҳтиёжлар ўрнига янгилари пайдо бўлди.

Бу ишларнинг ҳар бири ўз даври учун муҳим эди. 2017 йил давлатимиз ва ­жамиятимиз яна бир янги даврга қадам қўйди. Бу давр янги Ўзбекистон даври сифатида тарихга муҳрланди.

Хушнудлик

Йиллар оқар сувдек шиддат билан ўтиб боряпти. Бугун дунёда тинчлик деган муқаддас қадрият таҳликали давр қурбонига айланмоқда. Катта давлатлар дунё ҳукмронлиги даъвосида пинҳона рақобатдан очиқ таҳдид йўлига ўтди, қирғинбарот сиёсат миллионлаб оилаларнинг эртанги кунга умидини сўндирмоқда. Қонли урушлар гирдобида қолган халқларнинг дод-фарёди еру кўкни тутмоқда.

Дунёда бўлаётган воқеаларни кузатиб, заминимиз келажагидан хавотирга тушамиз. Халқимизнинг тинч ва фаровон ҳаётига назар солиб, бир хурсанд бўламиз, бир ич-ичимизда бу дунёвий фалокатлар юртимизни четлаб ўтсин деб илтижо қиламиз.

Атрофга бир назар солинг-а, болалар мактабга, катталар пўрим кийимларда ишга шошади. Бир пайтлар ҳайҳотдек кўринган кўчалар машиналар тирбандлигидан зўрға нафас олади. Йўл четидаги дўконларнинг ранг-баранглигию, улардаги босилиб ётган озиқ-овқатлар ва кийим-кечаклардан бошинг айланади. Бир сўз билан айтганда, ҳаёт гўзал! Шаҳарларимиз чиройидан кўнглимиз фахрга тўлади. Чет эллик сайёҳлар тоғларда ташкил этилган дам олиш масканларимиздаги шароитларга қойил қолмоқда, ҳайратдан тиллари лол.

Энди одамларимизга қаранг. Олий ўқув юртлари ўқитувчилари ойлигидан орттириб, данғиллама уйларга кўчиб ўтяпти, прописка деган муаммолар аллақачон халқнинг эсидан чиқиб кетди, ҳеч бир қийинчиликсиз банк кредитлари олиб, чиройли машиналар мин­япти. Буларнинг бари ҳақиқатми, ҳақиқат!

Яхши кунларимиз ресторанларда нишонланяпти, кечаси билан парклар, кафелар оилалар билан лиммо-лим. Болалар хурсанд, бува-бувиларнинг вақти чоғ. Ота-оналар хусусий боғчалару хусусий мактабларнинг қай бирини танлашга боши қотган. Уйинг-­жойинг, пулинг-молинг, егулик овқатинггача онлайн хизматдан фойдаланасан. Тўғрими?

Идорама-идора сарсон бўлиш йўқ, муам­моингни ҳал қиладиган давлат хизматлари шай. Кундалик муаммоларинг электрон мурожаат орқали бир зумда ҳал бўлади. Фермерлару тадбиркорларимиз, деҳқонларимиз етиштирган маҳсулотларини сотиб жарақ-журуқ пул санаяпти, хонадонларда 3-4 тадан машина тизилиб турибди, гўё бу фаровонлик ўз-ўзидан келгандек...

Хорижга бемалол чиқиб келяпмиз, хоҳлаганча чет эл валютасини олиб кириб, олиб чиқяпмиз, хаёлимизда гўё ҳамиша шундай бўлгандек...

Чиройли паркларга, тоғлардаги сўлим мас­канларга чиқиб дам оляпмиз, ресторанларда умримизда эшитмаган, емаган таомларни тановул қиляпмиз. Гўё илгари ҳам шундай бўлгандек. Кўкка бўй чўзган осмонўпар иморатларимиздан кўзимиз қувончга тўлади, гўёки ҳамиша шаҳарларимиз шундай гўзал бўлгандек.

Бу бор-йўғи 9-10 йил ичида рўй берган реал воқелик. Инсонга яна нима керак?! Рўзғори бут, бағри бутун, бола-чақаси бағрида. Бундан ортиқ бахт борми? Энди бир мулоҳаза қилиб кўринг, бу ўз-ўзидан бўлдими? 

Яқин ўтмишга бир назар

Бугунги янги Ўзбекистон қиёфасига кўзимиз ўрганди. 2017 йилдан олдинги ҳолат эсимиздан чиққандек... Инсон табиати ­шундай, ҳаёти фаровонлашгани сари бошидан ўтказган қийинчиликлари, азобу уқубатларини дарров унутиб юборади.

70 йиллик мустабид тузум даврида халқимизнинг қадди букилди, қадри йўқ эди. Тарихимиз сохталаштирилди, урф-одатларимиз поймол қилинди, эътиқодимиз таъқиб этилди. Зиёлиларимиз қатағонга учраб, руҳимиз синдирилди. Қадримиз топталди, бизни қора меҳнат қилишдан бошқасига ярамайдиган қолоқ, маданиятсиз ва саводсиз халқлар қаторига киритдилар. Онгу тафаккуримиз заҳарланиб, эътиқодсиз манқурт кимсаларга айлантирилдик.

Узоққа бормайлик, ҳатто мустақиллигимизнинг дастлабки 25 йилида ҳам қаддимизни ростлай олмадик. Пахта яккаҳокимлигига барҳам берилмади. Мактаб ўқувчилари, олий ўқув юртлари талабалари ўқиш ўрнига 3-4 ойлаб пахта теримига жалб этилди. Оқибатда таълим тизими издан чиқди, коррупция ботқоғига ботдик, соғлиқни сақлаш тизими таназзулга учради. Жамиятда маънавий бузилиш авж олди. Жиноятчилик, ишсизлик, бюрократия, камбағаллашув авж нуқтасига чиқди.

Энди йўлларимизни ҳам бир эслаб қў­йинг. Шаҳарларимиз ва қишлоқларимиз қандай аҳволда эди? Чет элдан меҳмонлар келса, турмуш шароитимиздан хижолат чекардик. Ойликларимиз кам, учма-уч қилиб, ўзимизни қисиб, зўрға рўзғор тебратардик.

Нақд пул муаммо эди. Ойликлар пластик карточкага ўтказиб бериларди, унга минг машаққат билан нарса олардик ёки ололмасдик. Кечқурунлари кўчага чиқишга қўрқардик. На тузук овқат ейдиган бир ошхона, на тузук дам олиш бир маскан бор эди. Чет элга чиқиш, ­валюта олиш муаммоларини гапириб ҳам ўтирмайман. Бошидан ўтказган ўзи яхши билади.

Шаҳарлар ўртасида қатнайдиган авто­буслар қаергадир йўқ бўлиб кетганди. Автостанциялар қаровсизликдан нураб ётарди. Бир вилоятдан иккинчисига боргунча нечта постдан текширишдан ўтардик. Қўшни давлатдаги қариндошингникига боришнинг иложи йўқ эди ҳисоб. Уйсизлар, ерсизлар, бошпанасизлар, ишсизлар, ногиронлиги бор одамнинг дардини эшитадиган кимса бормиди? Агар бир бошдан санасам, бошингизга оғриқ киради.

Инсон қадри учун кураш

Президентимиз 2017 йил катта ислоҳотларни бошлаш олдидан дастлабки мурожаатида унинг олий мақсади элимиз қалбидан аламли кунларни унуттириш, халқимиз узоқ келажакда эмас, бугун яхши яшаши учун курашишини баралла айтганида кимлардир буни истеҳзо билан қабул қилганди. Бугун истеҳзолар ўрнини ҳайрат ва фахр туйғуси эгаллаганини, халқимизнинг ҳаётдан розилигини кўриб ич-ичингдан қувонасан, ўтган йиллар ичида инсон қадри ва қаддини кўтариш йўлидаги муросасиз кураш натижаларини сарҳисоб қиласан. Айримларини эсга соламан:

— мажбурий меҳнат бекор қилинди;

— нақд пул, валюта айирбошлаш ­муаммоси ҳал этилди;

— диний эътиқодимизга тўла эркинлик берилди;

— очиқлик сиёсати таъминланди;

— узоқ йиллардан бери йиғилиб келган ижтимоий муаммолар ҳал этилди;

— янги шаҳар ва мавзелар қурилиб, уйсизлар уй билан таъминланди;

— тадбиркорлик учун ҳимояланган қулай шароитлар яратилди.

Бундан ташқари, қанчадан қанча ­саноат корхоналари қурилгани, рақамлаштириш натижасида бюрократияга чек қўйилгани, хотин-қизларимизга мисли кўрилмаган имтиёзлар берилгани, аҳолининг ижтимоий муҳофазаси, имконияти чекланган фуқароларга яратилган шароитлар ҳақида гапирмасам ҳам бўлади.

Ёш авлод тарбиясига эътиборни айтмайсизми?! Минглаб давлат ва хусусий боғчалар ташкил этилди, хусусий мактаблар очилди, Президент мактаблари, ихтисослашган ва ижод мактаблари ташкил этилди, таълим тизими коррупциядан холи қилинди.

Бу ҳаммаси эмас. Айтаверсам, рўйхат анча чўзилади. Иқтисодий тараққиёт ва ташқи сиёсат йўналишидаги амалий ишлар ҳақида тўхталиб ўтирмайман, бу алоҳида мавзу. Буларнинг бариси чуқур ўйланган сиёсат, халқпарварлик, инсон қадрини кўтариш йўлидаги жиддий ҳаракат, инсон қадрини кўтариш, ҳаётини фаровон қилиш йўлидаги изчил ислоҳотлар туфайли юз берди.

Юрт қайғусида ўртанган юрак

Президентимиз фаолиятини бир пайтлар Осиё йўлбарси деб ном олган Сингапур раҳбари Ли Кван Ю фаолиятига ўхшатаман.

Сингапур ўтган асрнинг 60-90-йилларида жадал ривожланиб, дунёнинг энг тараққий этган давлатлари қаторидан жой олди. Тадқиқотчилар ушбу давлатнинг юксак иқтисодий тарақ­қиёти ва аҳоли турмуш тарзининг юксалишини давлат раҳбарининг фидойи­лиги, курашчанлиги, қатьий иродаси, прагматик сиёсати ва тартибсизликка муросасизлиги билан изоҳлайди. Унинг ватанпарварлиги, ўз юрти ва халқини ёруғликка чиқаришга бутун вужуди билан ишонгани ва ишонтира олгани катта роль ўйнагани кўп таъкидланган.

Мамлакатимиз етакчиси шахсиятида ҳам, Президентлик фаолиятида ҳам айни шу хусусиятлар устувор.

Ли Кван Юнинг сиёсати ўз даврида турлича баҳоланган бўлса-да, энг ашаддий мухолифлари ҳам кейинчалик бу давлат раҳбарларининг сиёсати ўша давр ва вазият учун тўғри бўлганини тан олган.

Агар Шавкат Мирзиёевнинг асосий мақсади Президентлик лавозимини қўлга киритиш бўлганда эди, ўз жонини бунчалик қийнаб, сочини оқартириб, юз минглаб муаммо билан бошини ачитиб юрмасди. Мамлакат минглаб муаммо гирдобида чўкиб бораётганди, ташқи сиёсатда Ўзбекистон ўргимчак тўрига илинган беҳол ва нажотсиз пашшанинг ҳолини эслатарди. Фақат виждон амри билан халқ ва мамлакат тақдирига бефарқ қаролмагани учун шу масъулиятни ўз бўйнига олишга қарор қилди. Халқ ишонч билдирди.

Президентимиз оғизда эмас, амалда халқимизнинг қаддини тиклайман, миллатимнинг қадрини кўтараман, Ватанимни обод қиламан деган буюк мақсад билан майдонга чиқди. Мавҳум келажак қаршисида бундай масъулиятни бўйинга олиш инсоннинг ўта жасоратли эканини кўрсатади. Образли қилиб айтганда, Президент Шавкат Мирзиёев мустақиллигимиз биноси пойдевори устига қийшиқ терилган ғиштларни олиб ташлаб, янгидан девор кўтаришга бел боғлади ва бу бинони янги Ўзбекистон деб атади.

Ўша пайт Президентимиз олдида ўтган 25 йилда қилиниши керак бўлган, аммо ўз ҳолига ташлаб қўйилган ишларни, биринчи навбатда, ижтимоий газак олган муаммоларни ҳал қилиш вазифаси турарди. Халқ қабулхоналари ташкил этилиб, минглаб муаммолар жойида ҳал этилди. Яна минглаб муаммолар ечими бўйича дастурлар ишлаб чиқилди.

Айни пайтда ҳар жабҳада, иқтисодий-сиё­сий, ижтимоий-маданий соҳаларда, давлат ва жамият қурилишида ҳам туб ислоҳотлар бошланди.

Бу жуда катта ҳажмдаги меҳнат бутун салоҳият ва ресурсларни, бутун жамиятни оёққа турғизишни тақозо этарди. Президентимизнинг “Албатта, қийин бўлади, аммо режа бўйича босқичма-босқич ўтиб бораверганимиз сари юкимиз енгиллаша боради. Вақт бизни кутмайди, биз вақтдан ютишимиз керак”, деган гаплари деярли барча йиғилишларда такрорланарди.

Узоққа мўлжалланган сиёсат

Давлатимиз раҳбари ўз фаолиятининг илк кунларидан мамлакатда маънавий-тарбиявий муҳитни соғломлаштириш, аҳоли онгига ўрнашган боқимандалик ва лоқайд­лик иллатини бартараф этишга жиддий эъти­бор қаратди, ёш авлоднинг иқтидорини юзага чиқариш учун қулай шароитлар яратишга киришди.

Қонунчилигимиз адолатли кўринса-да, қонуности ҳужжатларда бунинг акси эди. Ҳаммаси халқ манфаатлари нуқтаи назаридан буткул қайта кўриб чиқилди. Тадбиркорликка қўйилган тўсиқлар олиб ташланди, минтақа ва жаҳон ҳамжамияти билан алоқалар тикланди.

Пул-кредит, валюта сиёсати, аҳолининг ижтимоий муҳофазаси каби яна юзлаб соҳалардаги муаммо ва камчиликларни бартараф этиш механизмлари ишлаб чиқилди. Мамлакат экспорт салоҳияти оширилди, инвестиция муҳити яхшиланди.

Президентимиз мамлакатни 10-15 йил ичида тараққиётнинг равон йўлига олиб чиқишга йўналтирилган барча стратегик ­ҳаракатларини уч босқичга, 2021 йилгача бўлган давр учун биринчи, 2026 йилгача муддатни қамраб олувчи иккинчи ҳамда 2030 йилгача бўлган якунловчи босқичга бўлди.

Мамлакатимиз етакчиси ҳеч бир соҳани назардан қочирмасдан, барча хавф-хатар ва тўсиқларни олдиндан ҳисобга олган ҳолда бирма-бир, жуда пухта ўйлаган ҳолда, аниқ мўлжалли юриш билан илгарилай бошлади. Ҳар бир ташаб­бус негизида ўнлаб мақсадларни кўзда тутувчи дастурлар тузди. Бу дастурларга, гарчи кейинги босқичларда қилиниши режалаштирилган бўлса ҳам, келажак учун пойдевор бўлувчи йўналишларни киритди. “Бир деганда ҳаммасини қамраб олиш” ибораси Президентимизнинг позициясини айнан ифодалайди.

Мамлакатни жаннатмонанд ўлкага айлантириш орзуси

Давлатимиз раҳбари 2017 йил бошидан мамлакатда туризмни ривожлантиришни устувор масалалардан бири сифатида кун тартибига қўйди. Ҳа, албатта, Самарқанд, Бухоро, Хива, Термиз, Қўқон, Шаҳрисабз каби қадимий, буюк шаҳарларимиз бор. Келиб кўрса арзиш нуқтаи назаридан бутун дунё сайёҳларини доим ўзига мафтун этиб келади бу кўҳна кентларимиз. Бу иқтисодиётимиз ривожи учун яхшигина фойда келтиради.

Аммо юртимизда дунё таниши керак бўлган минглаб тарихий жойлар ва обидалар, жаннатмонанд сўлим масканлар бор. Президентимиз туризмга нафақат барқарор даромад, асосийси, уларни дунёга танитиш, Ўзбекистоннинг шонли тарихини, бой маданий ва маънавий меросини тарғиб қилиш воситаси сифатида қаради. Махсус фармон ва қарорлар асосида туризм инфратузилмасини ривожлантириш, меҳмонхона хизмати, туристик фирмаларни лицензиялаш, кредитлар ажратиш, турли имтиёзлар бериш, соҳа учун кадрлар тайёрлашнинг ҳуқуқий асоси мустаҳкамланди.

Натижада туризмни ривожлантиришга қаратилган ҳаракатлар жараёнида эътиборсиз қолган тарихий обидаларимиз таъмирланди, атрофи кўркам шаклга келтирилди, йўлу кўчаларимиз обод бўлди, унутилиб кетган мумтоз санъатимиз, ҳунармандлигимиз ва меъморлигимиз анъаналари тикланди. ­Самарқанду Бухоро, Хива шаҳарлари “Минг бир кеча” эртакларидаги афсонавий Шарқ ўлкаси қиёфасини олди.

Дунёни лол қолдиргувчи Ислом цивилизацияси маркази бунёд этилди. Баланд тоғларимиз бағрида жаннатмонанд дам олиш мас­канлари қурилди, бутун дунё Ўзбекистонга оқиб кела бошлади. Сайёҳлар халқимиз маданияти ва санъати, урф-одатлари, дунёқарашидан хабардор бўлди, кўп минг йиллик тарихимиз билан танишди. Чет элларда Ўзбекистон деган давлат, ўзбек деган халқ ҳақида нотўғри тасаввурга эга бўлганлар бу элнинг башарият илм-фанига қўшган буюк ҳиссасини кўриб, фикрини ўзгартирди. Энг ­қувонарлиси, ­аҳоли, айниқса, ёш авлод ўз маънавий илдизларидан хабардор бўлди, миллий ғурури ошди.

Дунё тан олган сиёсий лидер

Президентимиз Ўзбекистонни тараққий эттиришга халақит берадиган жиддий тўсиқлар борлигини яхши тасаввур қиларди. Мамлакат ичида йиғилиб қолган муаммоларни ҳал қилиш қанчалик оғир бўлса, ташқи таҳдидларнинг олдини олиш ундан оғир масала эди. Биринчи нав­батда, Марказий Осиёда тинчлик кафолатланмас экан, Ўзбекистон тараққиёти ҳамиша хавф остида қолишини яхши тушунарди.

100 йил олдин этник қавмларни бўлиб ташлаш ҳисобига амалга оширилган чегара чизиқлари собиқ иттифоқ парчалангандан сўнгги илк йилларда қўшни ёш мустақил давлатлар ўртасида миллий низоларга олиб келувчи қуролли тўқнашувларга сабаб бўлди, ер, тарих талашиш, сув-энергетика тақсимоти жанжали қўшни давлатлар раҳбарлари ўртасида муросасиз муносабатни шакллантирди. Охирги йилларда ихтилофлар кучайиб, келишмовчиликлар янада чуқурлашиб бораётган эди. Бундан фойдаланган хориждаги айрим сиёсий кучларнинг гижгижлаши вазиятни янада оғирлаштириб, минтақанинг уруш ўчоғига айланиш хавфи тобора ортиб борарди. 

Давлатимиз раҳбари 2017 йили чуқур таҳлиллардан сўнг Марказий Осиёни хавфсиз ва барқарор минтақага айлантиришни Ўзбекистон ташқи сиёсатининг асосий устувор йўналиши деб эълон қилди. Туркманистон, Қозоғистон, Тожикистон ва Қирғизистон раҳбариятига қатор ташаббуслар билан чиқиб, уларни барча низоларга чек қўйиш ва ҳар томонлама манфаатли, очиқ, дўстона ва прагматик ҳамкорликка чақирди. 

Айнан ўша йили ўтказилган БМТ Бош Ассамблеяси сессиясида Шавкат Мирзиёев Ўзбекистон Марказий Осиё минтақасидаги асрий муаммоларга чек қўйиш ва қўшнилар билан муаммоларни ҳал қилишда истисносиз муросага тайёр эканини эълон қилди.

Ушбу ташаббус дунё ҳамжамияти эътиборини тортди. Бунга ишончсизлик билан қараганлар ҳам бўлди. Негаки қудратли давлатлар ўз вақтида Шарқдаги мустамлака ўлкалар чегараларини белгилаганда, азалдан бир ҳудудда ғуж яшаган халқларни атайин иккига бўлиб чегара тортган. Бу сиёсат ортида ерли халқларни бир умр ўз таъсир доирасида ушлаб туриш режаси турган. Улар қачон бу ўлкалар мустақиллик даъво қилса ёки бунга эришса, чегара ҳудудларда миллий низолар чиқариш ва ҳатто уруш алангасини ёқиш, шу орқали “кучайган давлатчанинг попугини пасайтириб қўйиш” учун ўзига имконият қолдирган.

Президентимизнинг Марказий Осиёдаги мавжуд вазиятни ўзгартиришдаги муваффақияти унинг ўткир дипломат эканини бутун дунёга исботлади. Шавкат Мирзиёев дунёнинг зукко сиёсий лидерларидан бири сифатида эътироф этилди.

Хулоса

Бугун давлатимиз раҳбарининг узоқни кўзлаб юритган сиёсати қандай ижобий натижаларга олиб келганини ўзингиз кўриб турибсиз. Қирғизистон ва Тожикистон билан ўртамиздаги чегара муаммоларининг ҳал этилиши шахсан Президентимизнинг ташаббуси ва тинчликпарвар сиёсати билан амалга ошди. Натижада давлат раҳбарлари ўртасидаги муросасиз муносабатлар қардошлик ва биродарлик туйғуси билан алмашди, оғриқли нуқталар бартараф бўлди. Ўзаро яқин иқтисодий-маданий ҳамкорлик бошланди. Чегара дарвозалари ланг очилди. Борди-келди билан боғлиқ муаммолар ечилди. Узоқ йиллар бир-биридан ажраб қолган қариндошлар қайта топишди.

Бундай мисолларни кўп келтириш мумкин. Салкам 10 йил давомида мамлакатимиз мисли кўрилмаган трансформация жараёнини бошдан кечирди. Президентимиз бошчилигида ўтказилган ва давом этаётган иқтисодий-ижтимоий, маданий ислоҳотлар кўламини икки оғиз сўз билан тушунтириш амримаҳол. Улар кириб бормаган соҳалар қолмади ҳисоб. Бу ўзгаришларнинг залворини ҳис этиш учун 2016 йилдан илгариги ҳаётимизни бугунимиз билан қиёслашнинг ўзи кифоя. 

35 йил — тарих учун катта муддат эмас. Халқлар ва давлатларнинг шаклланиш тарихи асрлар билан ўлчанади. Мамлакатимиз мана шу қисқа давр ичида мустақил тараққиёт йўлига чиқиб, миллий тикланишдан миллий юксалиш сари юз бурмоқда. Янги Ўзбекис­тоннинг ёрқин келажагини қуриш йўлида ташланаётган зафарли одимлар миллий давлатчилигимиз тарихининг энг ёрқин саҳифасини яратмоқда.

Бу мисли кўрилмаган қаҳрамонликдир. Айниқса, давлатимиз ўз олдида қўйган улкан мақсадларни тайёр қолиплар асосида эмас, балки миллий тикланиш даврида орттирилган тажрибалардан келиб чиқиб, кескин бурилиш масъ­улиятини ўз зиммасига олгани, геосиёсий ўйин­лар исканжасида қабул қилинган ностандарт ечимлар, миллий манфаатлар ҳимояси йўлида чуқур ўйланган ташаббуслар, инсон қадрини улуғлаш йўлидаги халқчил сиёсатни амалга ошириш осон кечмаганини назарда тутсак, бунинг аҳамияти янада ёрқин намоён бўлади.

Мамлакатимизнинг ички ва ташқи сиёсатдаги зафарли ютуқлари 2017 йилдан шу кунгача қатъиятли давом этиб келаётгани ва бу йўлда Ўзбекистон собитқадам экани ислоҳотлар ортга қайтмаслигидан далолат беради.

Ёрқин келажагимиз, тинч ҳаётимиз ва фаровонлигимиз учун меҳнат қилаётган ҳазрати инсон атрофида жипслашган матонатли халқимизнинг келажаги порлоқ, Ватанимиз ривожию равнақи бундан-да юксалишига асло шубҳа йўқ.

Шуҳрат СИРОЖИДДИНОВ,

Академик